~ T r u e M i n d ~

          ถ้อยคำที่โต้ตอบ  แววตาหลากหลายที่ถ่ายทอดออกมา

          แสงสีที่สาดส่อง เงาที่ทอดตัวยาว

          แล้วยังฉากต่างๆ วิถีชีวิตรอบข้าง  ไหนจะปูมหลังของเรื่องราว เงื่อนไขซับซ้อนซ่อนเงื่อน

          สิ่งเหล่านั้นที่รวมกันนั่นรึเปล่าที่สะท้อนถึงเรื่องราวชีวิตตัวละครออกมาเป็นตัวหนังสือ

          ความคิด ทัศนคติ ของตัวละครแต่ละตัวที่แตกต่าง

          มุมมองการถ่ายทอดที่หลากหลาย นานา 

          สไตล์การเขียนของผู้แต่งนั่นอีกใช่ไหมที่ทำให้บางฉากบางตอนถึงได้น่าติดตาม

          ทำเอาใครหลายคนเพ่งพินิจ ขบคิดตามกับละครแต่ละเรื่อง

          และไม่น้อยที่พลอยมีรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ น้ำตาไปกับตัวละคร

          ใครกันที่สร้าง “โลกแห่งจินตนาการ” ใบนั้น ฉันไม่ค่อยแน่ใจ

          ผู้เขียนที่บรรยายถ้อยคำออกมา  หรือผู้อ่านที่สร้างภาพขึ้นมาตามอักษรกันแน่

          แต่ที่ฉันสังเกตได้ ก็คือ  คนเรามักมองปมปัญหาของตัวละครในโลกแห่งจินตการใบนั้นได้อย่างง่ายดาย

          แถมยังสามารถหาทางออกของปัญหาได้อย่างเป็นฉากๆ

          ขณะที่ใน “โลกแห่งความเป็นจริง” การมองปมปัญหา นั่งลงคลี่ปมแต่ละปมแสนยากเย็น

          หรือว่า ในโลกแห่งความเป็นจริง เราไม่ทราบถึงปูมหลังที่ซ่อนอยู่ในใบหน้าของแต่ละคน 
          และ  ไม่มีทางเข้าใจส่วนลึกจิตใจของตัวละครทุกตัวได้

          ฉันไม่แน่ใจ... ว่าบางทีหลงแต่งเติมจินตนาการลงไปในชีวิตจริงบ้างรึเปล่า

          หากแต้มจินตนาการสวยๆลงไปบ้างคงไม่เป็นไรกระมัง

          แม้ว่า  ในใจฉันจะเชื่อว่า  เราควรมองละครแห่งชีวิตเราแบบที่เป็นจริงให้มากที่สุด

          แต่จะเป็นไรเล่า   หากฉันจะเติมจินตนาการสวยๆ ให้กับบางฉากที่ใครหลายคนเห็นว่าความจริงไม่สวยนัก

          หรือคุณคิดว่างัยคะ ??

           =^.^=