~ C r e a m ~ View my profile

ยาวนานแค่ไหน... ฉันก็ไม่อาจรู้ได้

ที่บางครั้ง ฉันปล่อยให้เวลาค่อยๆผ่านเลยไป

และเรื่องราวทั้งหลายดูจะเลือนลางไป

หากมีเพียงบางเรื่องเท่านั้น ที่บังเอิญย้อนรอยกลับไปจุดเดิมได้

เพราะได้รับการจดบันทึกไว้

ความยากของการเก็บความทรงจำเอาไว้ในรูปตัวอักษร

ก็อยู่ตรงที่... เจ้าตัวขี้เกียจ คอยเป็นอุปสรรคอยู่ร่ำไป

หรือแม้จะมีเจ้าตัวขยันขึ้นมา ครั้นจะถ่ายทอด ความคิด ความรู้สึก

ให้ตรงกับ สมอง และหัวใจ ก็ยากเอาการอยู่

การบันทึกเรื่องราวสั้นๆ ในแต่ละวัน อาจดูน่าเบื่อ

แต่คุณค่าของการบันทึก...

น่าจะอยู่ตอนที่เวลาผ่านไปหลายปีแล้วบังเอิญพลิกมาอ่านดูอีกครั้ง

เหมือนเราสามารถฉายหนังของชีวิตย้อนกลับไปดูบางฉากบางตอนที่สำคัญได้

บางฉากที่อาจเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ

หรือบางฉากที่เต็มไปด้วยน้ำตา ความเจ็บปวด

หรือบางฉากที่เต็มไปด้วยความมุมานะ พยายาม

ฉันเพิ่งหวนกลับมาเห็นคุณค่าของการบันทึกอีกครั้ง

ตอนนี้ที่เพิ่งรู้ตัวว่า ปล่อยให้เวลาผ่านไป

ยาวนานแค่ไหน... ฉันก็ไม่อาจรู้ได้

ที่บางฉากในชีวิตฉันขาดหายไป

ทั้งที่เป็นฉากที่ควรค่าแก่บันทึก และฉายซ้ำๆ ในวันว่าง

=^-^=

Comment

Comment:

Tweet

สุขสันต์วันปีใหม่ครับ
ขอให้มีแต่สิ่งดีดีเข้ามาในชีวิต
big smile

#6 By จั่นเจา on 2007-12-28 17:54

เพิ่งเคยเขามาอ่านเป็นครั้งแรก
รู้สึกตัวได้ว่าเข้ามาช้าจัง คุณเขียนได้น่าอ่านจริงๆ
อ่านแล้วเหมือนกำลังตกหลุมรักตัวหนังสือเลย
big smile

#5 By แพรไหม (124.122.152.7) on 2007-12-01 00:45

#4 By หมีพูห์ JJ on 2007-09-18 16:32

อยากเก็บความสุขและเรื่องราวดีๆ ไว้ใน CD-Rom เพราะ Write Once Read Only Many Times....

อยากเก็บเรื่องราวที่เจ็บและแสนเศร้าไว้ใน CD-RW เพราะ Write ทับได้

ไม่ทักทายกันนาน น้องครีมซำบายดีบ่

#3 By จั่นเจา on 2007-09-14 15:49

หากจะตามหาความอบอุ่นที่หายไปอีกสักครั้ง
ก็คงต้องหลับตาและนึกถึงภาพทรงจำดี ๆ
แต่หากจะตามหารอยยิ้มนั้นด้วย ก็ต้องกลับมาอ่านบันทึกแห่งวันวาน
เก็บสิ่งดี ๆ ไว้นะคะ ทุกเวลามีค่าเสมอ
ยังจำกันได้ป่าวคะ คิดถึงนะไม่ได้แวะมานานล่ะ
ความทรงจำคือสิ่งที่ดีสหรับการรอคอย

#1 By nutkooza on 2007-09-12 14:51